nog een keer.

gewoon op een zomeravond geheel onverwachts

mocht ik genieten van dit prachtige verkoelende schouwspel. 

geweldig hoe men op deze zwoele avond toch maar de paarden het voordeel gaven, 

een geweldig mooi schouwspel. 

om te zie hoe het samenspel tussen mens en dier.

wederzijds genieten was.

samen kregen ze er dan ook geen genoeg van. 

de foto,s zeggen genoeg.

hier hoef je toch niets aan toe te voegen.

als je samen lol hebt.

de avond vordert maar de tijd staat stil. 

en overal komt een eind aan.

gouwe ouwe

niet dat wij niet willen maar het gaat nog even niet en dat toegeven is al heel wat dus
 maar even gouwe oude van stal gehaald. 

maar laten wij eerlijk zijn dit verwacht je niet bij een bakkerij/lunchroom. 

dit moet dan toch wel een hobby van de eigenaar geweest zijn 

ja je kunt ook zeggen ...er was eens... 

je kunt er bij wegzwijmelen natuurlijk 

maar het geeft wel hele bijzondere inkijkjes.

blijdorp 2

dit familie gebeuren geeft toch wel stof tot nadenken.

en sommigen zoeken nog naar die spelt in de .... 

je kan er natuurlijk ook voor weglopen.

en je terugtrekken en je middagslaapje nuttigen.

maar zelfs klein en jong is maar een begrip. 

ik zou willen weten wat hij over mij denkt.

hij laat het wel merken. 

en hem hoop ik nog eens buiten blijdorp tegen te komen.

aandacht trekken is toch niemand vreemd?

wat zal ik vandaag weer eens uit gaan vreten.

men neme wat jute zakken. 

die ga je eerst bewerken,anders is het veelste makkelijk 

let op de show begint. 

alles uit liefde voor het cabaret. 

daar stort je heel je ziel en zaligheid in.

en het is niet voor het grote geld. 

puur uit liefde voor het echte vak.

daar kan je heel je ziel en zaligheid in kwijt.

en natuurlijk hebben jullie goed begrepen wat ik heb uitgebeeld.

als jullie een beetje de politiek gevolgd hebben.

ja juist ja dan begrijpen wij elkaar. 

ik moet ......nou ja u weet het wel.

ik moet maar eens wat meer aan yoga gaan doen

en toen verloor hij zijn evenwicht.

momentje Loetbos.

Het is heerlijk om weer eens in het Loetbos te toeven het lijkt wel een eeuwigheid geleden
dat ik er geweest was.

je hoeft alleen je ogen af en toe dicht te doen en dan de geluiden op te slurpen. 

je kan niet zeggen dat je niet welkom wordt geheten. 

oké sommigen houden het gelijk voor gezien. 

maar op een gewone doordeweekse dag als je een beetje vroeg bent dan is het heerlijk rustig  

sommigen gunnen je geen blik waardig,maarja ik kom natuurlijk ook niet uit deze polder. 

weer anderen hebben geen tijd voor je.

als ik mij niet vergist wordt deze ruine ieder seizoen een beetje verder gesloopt, jammer. 

maar genieten is het.

jeuk is toch wel verdraaid lastig.